Bielactwo

Bielactwo, polega na powstawianiu na skórze „białych” plam pozbawionych barwnika. Na bielactwo choruje około 1-2% populacji. Najczęściej pierwsze białe plamy pojawiają się pomiędzy 10 a 30 rokiem życia, ale na bielactwo też mogą chorować dzieci.

Przyczyna powstawania tej choroby nie jest znana. Pewne znaczenie może mieć predyspozycja genetyczna, ale najczęściej ani rodzice ani dzieci osób z bielactwem nie mają żadnych objawów choroby.

Do powstawania „białych”, odbarwionych, plam dochodzi gdy organizm niszczy komórki odpowiedzialne za produkcję melaniny, czyli brązowego barwnika skóry. Bezpośrednio odpowiedzialne za niszczenie tych komórek (tzw. melanocytów) są komórki układu odpornościowego, który w normalnych warunkach jest odpowiedzialny za ochronę organizmu przed bakteriami, wirusami i innymi drobnoustrojami. W bielactwie układ odpornościowy błędnie rozpoznaje melanocyty w skórze jako szkodliwe dla organizmu i sukcesywnie je niszczy. U części osób skóra odbudowuje melanocyty w białych miejscach skóry po odpowiednim leczeniu.

W zależności od nasilenia procesu chorobowego bielactwo może objawiać się tylko przejściowym występowaniem na skórze jednej lub kilku plamek, natomiast w skrajnych przypadkach może nawet dojść do odbarwienia całej skóry.

Najczęściej białe plamy powstają na twarzy, szyi, przedramionach, nadgarstkach i rękach, w okolicy pach oraz narządów płciowych. Zmiany mogą też wystąpić w obrębie owłosionej skóry głowy. Odbarwienia dotyczą wtedy również włosów (białoszare kosmyki), brwi i rzęs.

Bielactwo rozpoczyna się pojawieniem niewielkich ognisk odbarwionej skóry, które ulegają stopniowemu powiększeniu. Białe plamy są bardziej wrażliwe na słoneczne promieniowanie ultrafioletowe i łatwiej ulegają oparzeniu. Nie oznacza to jednak, że osoby chorujące na bielactwo powinny całkowicie rezygnować z kontaktu ze słońcem. Przeciwnie, niewielka i ostrożna ekspozycja na słońce mogłaby wspomóc nieco leczenie. Lampy emitujące promienie ultrafioletowe (UVA) są nawet używane w leczeniu bielactwa.

Do innych metod leczenia bielactwa należą kremy i maści o działaniu immunomodulującym, a w niektórych wypadkach stosuje się odpowiednie tabletki. W każdym przypadku decyzja o metodzie leczenia zależy od szczegółowej analizy przebiegu choroby, nasilenia zmian i wyników badań dodatkowych.

W naszym gabinecie leczeniem pacjentów chorych na bielactwo zajmują się szczególnie Prof. dr hab. n. med. Lidia Rudnicka oraz lek. med. Małgorzata Łukomska.